خدایا ،دلم خیلی گرفته .
نمی دونم چیکار باید بکنم. نا شکر نیستم اما آخه خودت یه راهی بذار جلوی
پام و یه کاری بکن تا من بتونم اون راه هارو تشخیص بدم.
آخه یکمی گیجم.اصلا نمی تونم تشخیص بدم شایدم نمی خوام که تشخیصش بدم.
می ترسم بعدا بزنی پس کلم و بگی : آخه دختر ... من که ۱۰۰ دفعه اونو
فرستادمش اما خودت نفهمیدی.
اون بازم داره میاد.
میگی چیکار کنم؟؟؟؟ خیلی می ترسم.
دلم می خواد بازم پسش بزنم اما ، اما شاید اینجوری فقط خودمو گول می زنم؟؟؟؟
جرات روبرو شدن باهاشو نداااااااارم.
خدایااااااااا همه چیزرو سپردم دست خودت.
خودت زیباترین نقش رو قلم بزن.
امید اول و آخرم تویی.
خدایا ، به امید تو...........
